Soms moet je afstand nemen om dichter bij de oplossing te komen

Als ik beneden kom, liggen er twee briefjes van de pakketbezorger op de deurmat. Blijkbaar waren we allebei zo druk aan het bellen, mailen en chatten dat we de deurbel niet eens hoorden. Sinds vrijdag de 13e (mooie dag!) werken we allebei gedwongen thuis. En dat gaat eigenlijk prima, is onze conclusie. Natuurlijk is het soms handiger om je collega’s te zien en gezamenlijk een onderwerp of projectissue face-to-face te bespreken. Nu ren ik ’s ochtends met de hond een rondje in het bos in plaats van een uur te reizen in overvolle bus en te korte trein. En daarna installeer ik me met een lekkere kop koffie (en niet van dat bittere automatenspul) op de ruime zolderkamer met uitzicht over het dorp en de weilanden.

Maar goed, die twee pakjes dus. Een fles champagne van mijn drie neven uit Velp en een prachtige bos tulpen van een trouwe vriend. Hoe lief is dat! En dat naast de vele appjes en mails van vrienden en familie om hun medeleven te betuigen en te vragen hoe het met ons gaat. En dan realiseer ik me hoeveel er in de afgelopen twee weken is gebeurd. Geen bruiloft, geen trouwjurk, geen bruidsmeisjes, geen speeches en geen tranen, geen feest om mijn vijftigste verjaardag te vieren, geen weekje wandelen op Gran Canaria. Het ging razendsnel. Vorige week maandag waren Lisette en ik nog volledig overdonderd toen onze Spaanse vriendin Beatriz appte dat ze waarschijnlijk niet naar Nederland zou kunnen komen voor de bruiloft. En nu, nog geen twee weken later, is alles geannuleerd.

Na de persconferentie van premier Rutte op donderdag 12 maart kwam alles in een versnelling. Ineens kregen we op kantoor de opdracht allemaal naar huis te gaan, hebben we de hele volgende dag zitten bellen en overleggen wat te doen met onze bruiloft en lezen we een paar dagen later in het zoveelste NOS pushbericht dat Sunweb alle vakanties annuleert. Die dinsdag belt Greetje van de gemeente Scherpenzeel dat we nog wel mogen trouwen, maar alleen met maximaal 10 personen (totaal) en zonder koffie of een drankje (want dat is horeca en die is nu dicht). Nou, daar is dan natuurlijk niets meer aan. Laat maar zitten dus.

Tja, en hoe gaat het dan nu met me? Die vraag is me de afgelopen dagen zo vaak gesteld maar eigenlijk weet ik het niet zo goed. Het gaat allemaal zo snel, ik val van de ene verbazing in de volgende verrassing. Ik heb niet eens tijd om het te laten bezinken en ik kan er niets aan veranderen, dus ik laat het allemaal maar over me heenkomen. Volgende week maar weer gewoon aan het werk, want vakantie nemen heeft nu ook weinig zin en is zonde van mijn schaarse vakantiedagen. En gezond blijven, dat is natuurlijk cruciaal. Voor jullie ook trouwens, lieve lezers. 1,5 meter afstand houden is het allerbelangrijkste, drukte onze premier ons nog eens op het hart.

Soms moet je afstand nemen om dichter bij de oplossing te komen, lees ik op facebook (spreuk van Omdenken). Figuurlijk en nu dus ook letterlijk waar!

2 gedachten over “Soms moet je afstand nemen om dichter bij de oplossing te komen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s