In het spoor van de goden – Part-2

Na heel veel rondjes rennen op de Utrechtse Heuvelrug en nog meer squats in de sportschool mocht ik op zaterdag 13 april laten zien dat ik ook echte bergen aankan, hier in Italie. Het was de dag van de Monte Senario trail: 32 km, 1500 hoogtemeters. Om 10 uur stond de bus al klaar om ons naar het startpunt te brengen, dat was top geregeld. In San Piero a Sieve was het al een gezellige drukte met muziek, lekkere hapjes en alle tijd om ons voor te bereiden op de tocht, want wij gingen pas om 13:30 uur vertrekken.

Voordat we mochten vertrekken werd mijn hele trail-rugzak ondersteboven gehaald om te checken of ik alles wel echt bij me had: een survival blanket, een hoofdlamp, ehbo setje, etc, ik werd er wel een beetje zenuwachtig van. Hebben we daar iets van nodig dan? Maar het was inderdaad vereist om mee te mogen doen dus ik had alles keurig bij me.

Geen buitenlander gezien trouwens, ik viel daar behoorlijk op, vooral omdat ik wat wazig al dat Italiaans aanhoorde. Maar gelukkig wilden m’n nieuwe vrienden Giulia, Paolo en Maria graag even voor me vertalen.

De echte bikkels renden niet zoals ik maar 32 km maar 55 km of 125 km. Wij liepen de laatste 32 km van de volledige Via Degli Dei met hen mee en onderweg kwam ik er verscheidenen tegen. Ik was erg blij met deze keuze!

Het was best pittig klimmen voor een Nederlands meisje maar wat een mooie route! Prachtige uitzichten, veel stijgen maar ook weer lekker naar beneden. Laatste paar kilometer was nog even steil omhoog, toen voelde ik mijn verzuurde benen wel. We eindigden beneden, midden in het museum in de Romeinse opgraving. Onder vrolijk geklap en gejuich mocht ik de eeuwenoude trappen omlaag lopen naar de finish en meteen kreeg ik van een stralende dame een medaille omgehangen. Ik denk dat ze zei ‘super goed gedaan’ maar ook dit Italiaans ging langs mee heen.

Gisteren – met de nodige spierpijn in mijn benen 🙂 – maar eens op zoek gegaan naar de uitslagen. Na even zoeken vind ik ze op endu.net. Snel even een account aangemaakt en jawel, daar staat alles op een rijtje. 20 vrouwen hebben meegedaan aan de Monte Senario trail, 68 lopers in totaal. Ik blijk als 3e vrouw te zijn geeindigd, leuk! En inderdaad, alleen maar Italianen. De snelste man op de ultratrail was binnen 15 uur al binnen. Wat een bikkel! Ik hoorde dat de start (om 23:00 uur, in het donker) erg zwaar was geweest met veel uitvallers door een overstroomde rivier op het eerste stuk. Dat moet de rivier de Reno zijn. Daar loop ik morgen, als ik begin aan mijn hike. Hopelijk is het water dan ondertussen weer een beetje gezakt…

Een gedachte over “In het spoor van de goden – Part-2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s