Collectebus

‘Goedemiddag, hebt u misschien iets over voor de gehandicaptensport?’
‘Nee.’
Nee? Is dat alles? Een beetje bedremmeld draai ik me om en loop de oprit weer af. Hoe ben ik hierin verzeild geraakt? Loop ik hier echt met een collectebus langs de deuren?

Ergens in december stond er een jongen voor de deur. Of ik misschien mee wilde helpen met de collecte voor de gehandicaptensport in april. Mijn sabbatical was net begonnen, ik had zeeën van tijd (dacht ik toen nog), deze jongen zag mij waarschijnlijk heel even twijfelen en greep meteen zijn kans: ‘Mevrouw, we hebben zo hard mensen nodig als u! En het kost u echt maar een paar uurtjes van uw tijd!’ En voor ik het wist had ik ’ja’ gezegd. En ik heb echt helemaal niets met gehandicaptensport.

Een weekje later kreeg ik een keurige e-mail waarin bevestigd werd dat ik onlangs had toegezegd om Fonds Gehandicaptensport te ondersteunen bij de jaarlijkse collecte. ‘Daar zijn wij u bijzonder dankbaar voor! Want iedereen met een handicap moet kunnen sporten.’ En ach, dat is natuurlijk ook zo. Ik heb ook maar gewoon het geluk dat ik hier geen beroep op hoef te doen en alles kan doen wat ik maar wil. Kom maar op met die collecte dus.

Op 20 maart ontving ik de volgende e-mail:

Wil graag doorgeven dat u de collectebus 21 maart tussen 18.30 en 19.30 kunt ophalen.                                              t deze datum niet Schikt Schikt deze datum niet dan kan het 26 maart op dezelfde tijd als hierboven of na een belletje op 03xx-4572xx

Dat is dan weer net wat minder professioneel dan die vorige mail, maar wat maakt het uit. En op 26 maart liep ik weer naar huis met een collectebus, een lijstje met straten die ik langs moest gaan en een blaadje met twee QR codes om met je mobiel te kunnen betalen via Tikkie of je banken app.

Toevallig weet ik dat die ene QR code via de financiële instelling loopt waar ik op 1 december ontslag heb genomen. Meteen even proberen, ah inderdaad dat werkt. Die andere ook maar even dan, ah dat gaat ook goed. Nu nog mensen vinden die ook zo hip zijn om via hun mobiel het goede doel te steunen.

Dat blijken er uiteindelijk slechts twee te zijn. Veel vaker hoor ik zeggen dat iemand geen klein geld heeft. ‘Met de mobiel betalen? Nee hoor dat werkt niet met mijn telefoon.’ Ook met mijn kleine wijkje kan ik wel concluderen dat mobiel collecteren nog niet echt is ingeburgerd.

En verder? Na die allereerste overduidelijke ‘nee’ verliep het de rest van de dagen niet onaardig. Het zonnetje scheen en de meeste mensen waren vriendelijk en best bereid een paar euro in mijn bus te gooien. Maar nu is het klaar en dat is wel een beetje een opluchting. Ik begrijp dat al die goede doelen graag meedoen aan de collecteweek want ze halen zo best een leuk bedrag op. Maar langs al die deuren gaan, aanbellen en met zo’n bus voor je neus mensen om geld te vragen, is niet helemaal mijn ding.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s