DRUK :)

‘Maar nu eerst even niets. Geen baan, geen projecten, geen vervelende managers die in mijn nek hijgen’. Zo eindigde ik vorige week.

Even niets? Ik weet niet wat er met al die vrije tijd is gebeurd maar ik had het hartstikke druk afgelopen week! Nou ja, druk met allemaal leuke dingen natuurlijk: pilates op maandagochtend, vrijwilligerswerk op dinsdag, uit eten op dinsdagavond, lunchen op woensdag én donderdag en naar de sauna met een vriendin op vrijdag. 7 dagen sporten en 7 dagen zelf de hond uitlaten (nou 6 dagen dan, op dinsdag deed hondenopvang Angelique dat voor mij). Oh ja, en natuurlijk ben ik bezig met de cursus Redactie en zaterdag werd mijn stiefzoon 20 jaar wat met een dinertje in Utrecht werd gevierd.

Als ik dat zo lees, is het misschien toch niet zo gek dat zo’n week omvliegt. Grappig hoe al die uren die ik jarenlang iedere week met werk kwijt was (toch al gauw 40 uur + 10 uur reistijd) zo snel op een andere manier ingevuld worden.

Donderdag tijdens de afscheidslunch van mijn manager (die al eerder onverwacht vertrokken was, met ruzie) hoorde ik de laatste nieuwtjes en roddels en al snel voelde ik de oude irritatie opkomen. Is nu toch die grote vuurwerkklant als eerste gemigreerd? We hadden juist afgesproken dat niet te doen vanwege de risico’s. En wanneer is dat besluit genomen dan, heeft Joris dat zelf maar even zo bedacht en is een formeel Stuurgroep besluit – nu ik weg ben – na een paar dagen al niets meer waard? Loslaten, Annemarie, loslaten. In gedachten hoor ik het mijn coach tegen me zeggen. Rustig blijven, focussen op waar je wel invloed op hebt en accepteren dat wat jij ziet en uitspreekt soms niet erkend wordt.

Kalm, koel en zakelijk, zei een oud-collega van Rabobank altijd tegen mij als ik weer eens een moeizame, complexe Stuurgroep vergadering in moest, waar ik voor de leeuwen werd gegooid. Mooi advies was dat, werkte altijd. En is gemakkelijk te onthouden 🙂

Tijdens het eerste gesprek met coach Inez vroeg ze me aan het einde van die sessie goed na te denken en te voelen wat ik wilde met de baan die ik ondertussen ruim een jaar had. Dus niet wat ik vond dat ik moest doen, maar wat ik daadwerkelijk wilde: wachten op betere tijden, zelf in actie komen of een andere baan zoeken. Het is dus die derde optie geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s